۱-خیلی بدبین نیستم اما هرچه به ترکیب دوتا ۸ کنار هم نگاه می کنم حس خوبی ندارم،نمی دانم چرا بعید می دانم سال ۸۸ سال خوبی باشد .

۲-با دوستان رفتیم فیلم "وقتی همه خوابیم "اما وقتی از سالن آمدم بیرون هیچ حسی نداشتم .یاد دیالوگ کودک ومادر فیلم می افتم ،آنجا که کودک می پرسد : هنوز از سینما خوشت میاد؟ومادر جواب می دهد از سینما آره اما از پشت پرده سینما نه .چقدر این روزها ،پشت پرده ها اتفاقات جالبی می افتد ، پشت پرده سیاست، پشت پرده فوتبال، پشت پرده رفاقت ! 

۳-عمرا ۲۰۰۰ تومان پول بی زبان را خرج فیلم اخراجیها کنم .

۴-یک جورایی مجبورم نشریات را از روی سایت هایشان بخوانم اما اعتراف می کنم حاضرم ۵۰۰ تومان بدهم اما روی کاغذ بخوانمشان آن هم وقتی دراز کشیده ام روی زمین .

۵-بنفشه های وسط خیابان که نگاه می کنم خجالت می کشم که چطور به اون نازی وظریفی سرمای این چند روزه را دوام آورده  ومقاومت کرده اند تا به عابران لباس زمستانی پوشیده بقولانند که بهار شده است .

۱-خداوکیلی هر وقت عید به مسافرت می روم دلم به حال غربت قزوین بیشتر می سوزدکه بلاخره پس از سالها فراموشی تازه یکی دوسالی هست داره یک تکونی می خوره .سه روز از عید امسال را به کرمانشاه سفر کرده بودیم استانی سرسبز خوش آب وهوا ،با سنگ تراشهای تاریخی، مردمی خونگرم وافسانه های ماندگار .نقش طاق بستان وتیشه فرهادبر بیستون ،سراب های مختلف ،گوردخمه شیرین ،معبد آناهیتا ..... گرچه آثار باستانی وتاریخی کرمانشاه یک چهارم قزوین هم نیست اما مدیریت صحیح از استفاده از آب وجنگل ،کوه محیطی دلپذیر برای مسافران مهیا کرده بود .

2-فوتبال ایران _عربستان را سالن مهمانپذیر کرمانشاه ودسته جمعی دیدیم اما دیگر کسی مثل آن سالها عرق ملی ندارد در کمال خونسردی همه از سیاست های پشت پرده حرف میزدند .دایی قهرمان محبوب دوره نوجوانی وجوانی من است که به قیمتی که شده برای ماندگاری خود تلاش می کند اما دایی این بار همانقدر به به غرور وکله شفی خود باخت قربانی بی مدیریت وبی سیاستی فدراسیون هم شد .حالا آقای گل محبوب آن سالها منفورترین آدم ورزشی این روزها ست بی آنکه دل کسی برایش بسوزد.

3-اگر به هر دلیلی دلتان به اندازه من گرفته بود توصیه می کنم تصنیف هوای گریه  همایون شجریان را گوش کنید آنقدر سوزدارد که آرام اشک بریزید وکسی نفهمد.

                                                    نه بسته ام به کس دل
                                                    نه بسته کس به من دل
                                                      چو تخته پاره بر موج
                                                        رها رها رها من

ز من هر آن که او دور
چو دل به سينه نزديک
به من هر آنکه نزديک
از او جدا جدا من

نه چشم دل به سويي
نه باده در سبويي
که تر کنم گلويي
به ياد آشنا من

ستاره ها نهفته
در آسمان ابري
دلم گرفته اي دوست
هواي گريه با من