بوی رمضان که توی شهر می پیچد دلت ضعف می رود برای بامیه و زولبیا وپشمک های رنگی، برای سفره های رنگارنگ افطاری، برای آش مادربزرگ ها، برای مهربانی وصدای زمزمه ومناجات ها و...
و انتظار می کشی برای ولحظه های وثانیه های افطاری وسحر با همین صدای موذن مسجد سر کوچه .
بگذار ربنا رو هم بخش نکند رمضان امسال اصلا سوز دارد. سوز غریبی هم دارد .سوز غربت وتنهایی. امسال بدون ربنا هم دلت تنگ است تنگ گریستن .
