نيمه‌ غايب

معرفی نامه

mahdieh-sgh — Mon, 30 Jun 2008 18:20:13 GMT

از اول نوروز تا حالا 5 تا سفر –کردستان –تبریز وارومیه – 3 بار شمال –رفته ام واگر اتفاقی پیش نیاید دو سفر هم در همین 5 ماه اول سال در دستور کار دارم وجالب اینکه هربار اکیپ همسفرانم کاملا با دفعه قبلی متفاوت بود . غیر یکی از سفرهای شمال به عنوان فعال حقوق بشر رفنه بودم وحتما شرح آن را کامل در یک پست جداگانه خواهم نوشت بقیه مسافرت ها فوق العاده خوش گذشت .نشانه اش هم صدای من که تا یک هفته بعد سفر هم شبیه این آدمهای از استادیوم برگشته در نمی آید.

اما نقطه اشتراک سفر ها این بود که شب قبل ساعت به ساعت برنامه می چیدیم بعد گویی تریلی از روی برنامه رد شده باشد دقیقا هیچکدام اجرا نمی شد ودر ثانیه تصمیمی گرفته می شد کاملا عکس تصمیم قبلی !مثلا جای دریا برویم جنگل ! جای کباب ، املت بخوریم!جای خرید در رشت برویم بندر کیا شهر !جای 8 شب ساعت 11 برسیم ووسط جاده به پیسی بنزین بخوریم !کودک 8 ماهه راننده وسط جاده گریه کند و تو با مجبور باشی از استانه اشرفیه تا قزوین رانندگی کنی !

هر چقدر هم که اتفاقات پیش بینی نشده باشند سفر خوش می گذرد حتی اگرکولر ماشین زیادی خوب کار کند وبخورد توی سرت هر شب مجبور باشی 2 تا مسکن بخوری وبا وجود خستگی کنار دریا قدم بزنی تا قرص ها اثر کند !حتی اگر توی یک رو کم کنی بچه گانه از پلیس هنگام جریمه کردن دوستت فیلمبرداری کنی واو بخواهد حالت را بگیرد وتهدید کند ماشین توقیف !خودت بازداشت !حال می دهد با ماشینی که تا حالا یکبار هم پشتش ننشسته ای توی جاده های شمال کلی سبقت بگیری وگاز دهی وکسی نبیندت اما همسفرت 20 هزار تومان الکی ومفت در عرض کمتر 1 ساعت جریمه شود !

اما حالا دیگر مطمئن هستم با این همه سفر ،این همه برنامه ریزی دقیق واجرای کامل ! می توانم بروم خودم را جزویکی از برنامه ریزان در امور گردشگری به آقای رییس جمهور معرفی کنم !

زنان در دولت نهم

mahdieh-sgh — Sun, 22 Jun 2008 11:49:51 GMT

براساس قانون جمهوری اسلامی ايران مردان هر چهار سال يکبار مبارزه مي کنند تا آرای زنان را بدست اورند وبر کرسي رياست قوه مجریه تکيه زنند .این چنین بود در تير ماه 8۴ دکتر محمود احمدي نژاد يک سرو گردن بالاتر از رقبا ايستاد تا دولت نهم به نام او ثبت شود .

گرچه وي در بحبوحه کارزار انتخاباتي خود در سخناني چنين گفته بود که "اعتقاد دارد خانم ها ويژگي ها هاي مثل مسووليت پذيري ودقت زيادي دارند که مي توان از اين ويزگي ها بهره گرفت "وافزود "بعضي ها مرز بندي هاي کاذب ايجاد مي کنند انگار که مردها وزنها دو طبقه جدايند ماهمگي جزو يک ملت هستيم .نبايد نگاه جنيستي داشته باشيم بلکه هر که شايسته تر بد بايد برگزيده شود واين تقسيم بندي ها اثار منفي در عرصه هاي مختلف دارد" به اين ترتيب او با بيان اينکه "نبايد نگاه جنسيتي داشت موضع خود را از همان روز اول روشن کردکه برنامه خاصي براي زنان ندارد اما هرگز کسي فکر نمي کرد که زنان از دو شعار عدالت ومهرورزي که دولت نهم پايه هايش را بر مبناي آنها قرار داد هم بهره مند نشوند .

رويکرد دولت نهم بر تقويت خانواده وبنيانهاي خانوادگي بود زن در چارچوب خانه معني پيدا مي کند هويتش در خانواده ودر کنار همسر وفرزندانش شکل مي گيرد در همين راستا مرکز امور مشارکت زنان به مرکز مشارکت امور خانواده تغيير نام مي دهد تغييري گرچه يک کلمه اي اما در رويکرد اميخته با سوگيري نسبت به هويت مستقل زنان!

واين چنين است که دولت سياستهایش را بر بازگشت زنان به خانه متمرکز مي کند.دولت نهم گرچه اين امکان را نيافت تا دو صندلي به جاي مانده از دولت اصلاحات را از زنان پس بگيرد اما اين امکان را داشت که ابلاغيه صادر کند وبراي زنان پس ار ساعت 6 عصر سرکار حاضر نشوند ومهد کودک هاي وابسته به خود را تعطيل کند ومرخصي هاي زايمان را افزايش دهد واز آنان بخواهد که در خانه بنشيند وفرزند نيک تربيت کنند تا جا براي اشتغال مردان به عنوان نان آوران خانواده باز شود .

در این ميان وزير کشور خواستار دفاع از ازدواج موقت مي شود واز جامعه مي خواهد که با جسارت به تبليغ اين مساله بپردازند گرچه وقتي با واکنش ها واظهار نظر هاي گسترده رو برو مي شود ناچار توضيح مي دهد که منظورش تنها راه جهت تسهيل شرايط ازدواج بوده است .مانند خود رييس جمهور که پس از سالها تلاش براي فرهنگ سازي خواستار فرزند آوري بيشتر زنان گردیدکه البته بعد به شوخی از ان تعبیر شد !

اما اين تنها قصه زنان ايراني نبود که زنان در دولت نهم يا سانسور شدند ويا از ترس ديده شدن فيلتر !ماهنامه تخصصي زنان پس ار 17 سال انتشار بي وقفه تا اطلاع ثانوي به محاق رفت .زنان در اينتر نت در رديف کلمات فيلتر شده قرار گرفت .تريبون هاي مجازي زنان يکي پس از ديگري فيلتر شد تا زنان مجبور به خانه به دوشي شوند .و...... سه سال از عمر دولت نهم مي گذرد ومطالبات زنان رو به فزوني است جنبش زنان به خيابان امده است وبه افکار عمومي اعتماد کرده وجهت اين تنوير حاضر است کتک بخورد وبازداشت برود ..دولت نهم گرچه وعده اي به زنان نداد اما هرگز نمي تواند فراموش کند که نيمي از اراي ماخوذه را از زنان گرفته است واگر بخواهد 4 سال ديگر پيروز ميدان باشد وسکان دولت را را دوباره بدست گيرد ناچار است به مطالبات زنان توجه کند ويا در سال باقي مانده روش ديگري اتخاذ نمايد گرچه دیگر شاید براي اين حرف کمي دير باشد.

باران

mahdieh-sgh — Tue, 17 Jun 2008 11:59:51 GMT

هميشه در تعاريفمان از بهار باران بوده است" نم نم" و"شرشر".با رنگين کمان وبوي خاکش با صداي غرغر اسمان ورعد وبرق هاي وحشتناک با جيغ هاي کودکانه وترس هاي خنده دار با هواي لطيف ولباس هاي خيس با چتر رنگي وسياه وسفيد وکلي حس رها شدن

باران که مي ايد همه بچه مي شوند‌‌‌ عاشق مي شوند مهربان مي شوند وتو مي تواني زير باران چرخ بخوري وبخوري تا لباست به تنت بچسبد وموهايت به گردنت وصورتت را بالا بگيري ودهانت را بازکني تا دانه هاي باران برود توي گلويت ونفست بند بيايد از اين قطرات بي پايان .

اصلا ميتواني شلوارت را بالا بزني وتوي اولين چاله شالاپ وشلوپ کني يا نه !راننده که آب پاچيد وتمام لباسهايت را گلي کرد داد بزني هي آقا .....

باران که مي بارد انگاردانه هاي تسبيح خدا ولو مي شود روي زمين نه يکي نه دوتا هزار تا ... مثل آن موقع که با تسبيح مادر بزرگ بازي مي کرديم وپاره مي شد ...

چند روز ديگر بهار هم تمام مي شود اما تعريف امسال مان از بهار يک چيز بزرگ کم دارد !

چيزي بنام باران

پی نوشت۱: وصیت نامه دکتر علی شریعتی

پی نوشت۲:قزوین رسما مثل شهر موشها شده است بس که هر خیابانی که می روی کنده کاری است وتل خاک وترافیک

پی نوشت ۳:خسته شدم بس که جلسه اسیب شناسی گذاشتیم یکی راهکار عملی بدهد ببینم چه غلطی می شود کرد در این وانفسا !

علی سنتوری شدم

mahdieh-sgh — Fri, 13 Jun 2008 07:43:51 GMT

دوستی می گفت هر اتفاق یک پست است برای وبلاگ اگر این تعریف درست باشد می توانم سه روز گذشته را بنویسم که بخاطر دوز بالای امپول های تزریقی شبیه علی سنتوری شده بودم .

یک سردرد ساده ونبود قرص مسکن به قدر کافی سبب شد تا به نزدیکترین درمانگاه بروم اقای دکتر هم انصافا خیلی تحویلم گرفت ودستور داد تا 3 تا امپول تزریق کردند !2 تا عضلانی ویکی وریدی! البته بعدا فهمیدم که دیازپام وترامادول بوده با یک چیز دیگر !!!کلی هم سفارش که از این جا یک برو خانه ،رانندگی نکن ،پشت کامپیوتر نشین و......بماند که من هیچکدام این توصیه ها رو جدی نگرفتم

اما از چند ساعت بعد رسما سه روز به حالت اغما رفتم بی حال وبی حس ،بی رنگ ورو ،عرق کرده اما سرد وسرد بلاخره سه روز تلاش وچند ساعت بیهوشی وبی حالی مداوم تازه انگار باز گشتم به زندگی انهم نه خیلی قرص ومحکم که انگار هنوز اثار امپول ها هست .

این اتفاق چند سال پیش یکبار دیگر هم برای من افتاده بود در مسر سبزوار –مشهد .ان بار به امبولانس های توی جاده مراجعه کردم وعلاوه بر خواب وبیحالی چشمهایم را 48 ساعت رسما از دست دادم وکل مدت اقامتم در مشهد در هتل گذراندم .

خلاصه اینکه برای هر مریضی دکتر نروید !اگر دکتر خیلی تحویلتان گرفت حتما منتظر عوارض وخیم بعدش باشید .هر امپولی را صرف اینکه تجویز پزشک است تزریق نکنید .به امبولانس ها سرراهی اصلا اعتماد نکنید !واگر عین من خیلی به دکتر احتیاج پیدا می کنید خوددرمانی را یاد بگیرید چون به مراتب بهتر از اعتماد به پزشکان است .

خفقان!

mahdieh-sgh — Tue, 10 Jun 2008 05:25:51 GMT

مشت مي‌کوبم بر در
پنجه مي‌سايم بر پنجره‌ها
من دچار خفقانم، خفقان!
من به تنگ آمده‌ام، از همه چيز
بگذاريد هواري بزنم،
-آآآآآآي!
با شما هستم!
اين درها را باز کنيد!
من به دنبال فضايي مي‌گردم،
لب بامي،
سر کوهي،
دل صحرايي
که در آنجا نفسي تازه کنم.
آه!
مي‌خواهم فرياد بلندي بکشم
که صدايم به شما هم برسد.
من هوارم را سر خواهم داد،
چاره درد مرا بايد اين داد کند.
از شما خفتهء چند،
چه کسي مي‌آيد با من فرياد کند؟

بیانیه جمعی از وبلاگ‌نویسان در اعتراض به موج اخیر فیلترینگ وبلاگ‌ها

در ادامه روند تحدید آزادی بیان و آزادی عرصه اطلاع‌رسانی در كشور، متاسفانه در هفته‌های اخیر شاهد آن بودیم كه موج جدیدی از فیلترینگ، دامان وبلاگ‌های سیاسی و اجتماعی به خصوص وبلاگ‌های فعال در حوزه زنان كه دارای خط مشی منتقدانه و اصلاح‌طلب هستند را گرفته است و كمتر روزیست كه وبلاگی جدید به جرم مخالفت با گفتمان حاكم به محاق فیلتر فرو نرود.

این در شرایطی است كه وبلاگ‌های طرفدار دولت نهم و گفتمان حاكم به راحتی و با آزادی هرچه تمامتر به اشاعه و نشر دیدگاه‌های خود كه غالبا متضمن تهمت و افتراهای متعدد به نیروهای سیاسی و اجتماعی تحول‌خواه و دموكراسی‌طلب است، مشغولند.

بی‌شك، فیلترینگ وبلاگ‌ها و سایت‌های شخصی و خبری امری مخالف اصول اولیه آزادی بیان و عقیده، حقوق بشر، گردش آزاد اطلاعات،‌اعلامیه جهانی حقوق بشر (كه دولت ایران رسما آن را امضا نموده است) و حتی قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران است و دولت جمهوری اسلامی ایران موظف است سریعا نسبت به پایان این روند اسفبار اقدام كند.

ما جمعی از وبلاگ‌نویسان ایرانی، بدینوسیله اعتراض شدید خود را نسبت به روند تحدید آزادی بیان و عقیده در ایران كه با روی كار آمدن دولت نهم روبه فزونی گذاشته اعلام كرده و خواهان رفع فیلتر از تمام وبلاگ‌های فیلتر شده در سال‌های اخیر هستیم.

دوستان وبلاگ‌نویسی كه تمایل دارند امضایشان در پای این بیانیه درج شود،می توانند برای وبلاگ بوی خاک كامنت بگذارند و اطلاع دهند تا نامشان اضافه شود .

مطالبات قطره چکانی

mahdieh-sgh — Sat, 31 May 2008 12:51:51 GMT

بلاخره پس از سالها جدال جامعه حقوقی واظهار نظرهای مختلف ومتفاوت علما وفقها در آخرین روزهای مجلس هفتم لایحه ای به تصویب رسید که در صورت تایید شورای نگهبان از این پس شرکت های بیمه مکلف هستند در پرونده های منجر به جرح ِآسیب وفوت دیه زن ومرد مسلمان وغیر مسلمان را برابر اعلام کنند .

تا همین جای کار هم جای بسی خوشحالی است که لااقل در تصادفات نصف بقیه به حساب نمی آییم.

انتظار

mahdieh-sgh — Sat, 31 May 2008 12:22:51 GMT

این پنجمین قلعه است که می سازم

دیگر امیدی نیست

مرد ماهیگیر نخواهد آمد.

گمشده

mahdieh-sgh — Sun, 25 May 2008 04:27:51 GMT

این روزها اگر در کوچه پس کوچه های شهر کودکی رادیدید که سرش را بین زانوهایش گرفته وگوشه ای کز کرده وارام گریه می کند بی خیال نگذرید !!

به گمانم کودک درون من است که چند وقتی است گم اش کرده ام .

نیمه ای که پنهان معتاد می شود

mahdieh-sgh — Sun, 18 May 2008 05:53:51 GMT

تصور اكثر افراد جامعه در مورد اعتياد اين است كه مواد مخدر و سوء مصرف مواد عمدتاً پديده اي مردانه است. وقتي مي گوييم؛ "اعتياد"، اولين تصويري كه به ذهنمان مي رسد، تصوير آشناي "مرد معتاد" است و كمتر كسي در نگاه اول به پديده زن معتاد توجه مي كند. شايد هم درست باشد، اعتياد با نقش آشناي همسر، مادر مهربان و دختر نمونه بودن در جامعه ايراني و حتي سنتي-مذهبي شهري مثل قزوين همخواني ندارد؛ اما واقعيت اين است كه پديده زن معتاد اين روزها آنقدر هم تصور دور و محالي نيست. وقتي از زنان و حضور آنان در جامعه تعريف نويني ارائه مي دهيم، ناچاريم بپذيريم زن و مرد در يك نسبت در معرض آسيب هاي اجتماعي قرار دارند.

اما در ايران عمدتاً ردپاي پررنگي از حضور يك مرد در زندگي زنان معتاد مشاهده مي شود، در حالي كه آشناترين بخش مصاحبه هاي تلويزيوني با افراد معتاد قسمتي است كه فرد در آن همنشيني با دوستان ناباب شكايت و احساس ندامت و پشيماني مي كند. داستاني كه اصلاً نمي توان انكار كرد اما اعتياد زنان اكثراً ريشه در بسترهاي خانوادگي مغشوش دارد، اكثر زنان برخلاف مردان اولين بار مصرف را در خانواده خود تجربه مي كنند.

اغلب زنان معتاد مجرد، پدر يا برادر معتاد داشته اند و يا مورد بزه اجتماعي واقع شده اند و اكثر زنان معتاد متاهل توسط همسرانشان آلوده مي شوند. بسياري از زنان تمام تلاش خود را به كار مي برند تا اعتياد و همسرانشان را پنهان كنند و يا آنها را نجات داده و به سيرزندگي طبيعي برگردانند؛ اما زندگي با مرد معتاد آگاهانه يا ناآگاهانه بسياري از زنان را در ورطه اعتياد گرفتار مي كند. مرد زن را تشويق به استفاده از مواد مي كند و يا در صورت عدم اعتياد مغز زن با استنشاق مواد احساس وابستگي مي كند و يا بسياري از آنها براي آنكه زندگي آرامي داشته باشند و بخاطرمخفي نگاه داشتن اعتياد همسر، ترس از آبروي خانوادگي خود شريك جرم همسر در تهيه مواد آنها هستند ضمن اينكه در اين سكوت و پنهان كاري بسياري از آنها متحمل شديد ترين آسيب هاي اجتماعي، رواني، فيزيكي و خشونت هاي خانگي هم خواهند شد و در نهايت بسياري رفيق پاي منقل و هم دودي!

اما اعتياد دختران نسل جديد كه داراي حداقل رفاه اجتماعي هستند، داستان ديگري است. اگر بپذيريم اعتياد پاسخي به نيازهاي برآورده نشده نسل و جنسي باشد، آنگاه پذيرفتني خواهد بود كه دختران در حلقه دوستان و حتي در مواجه با دوست جنس مخالف خواستار شالوده شكني و نشان دادن جسارت و شهامت جواني خود، شكستن بافت هاي عميق سنت و در مجموع خواستار انجام اعمالي متضاد با آنچه خواستارهاي مردان ناميده مي شود، باشند.

هر چند زنان در زمينه زندگي، دلايل مصرف و نيازهاي اجتماعي از مردان داراي اعتياد و متفاوت اند؛ اما نگاه جامعه به زن معتاد نگاه طردآوري است. زنان بيشتر و آسان تر برچسب مي خورند و بازگشت دردناك تري را به دامن اجتماع تجربه مي كنند. اعتياد زنان دو برابر اعتياد يك مرد منحرفانه قلمداد مي شود. استفاده از مواد مخدر به خود ي خود نقص هنجارهاي مرسوم جامعه است به ويژه اينكه اين اعتياد از انتظار سنتي زنان به عنوان همسران و مادران خانواده بسياردور است. ضمن اينكه مصرف مواد در زنان اغلب با آسيب هاي اجتماعي از جمله فرار از خانه، تجاوز روسپيگري و خشونت توأم است .

معمولاً به زنان معتاد به چشم افراد بي بند و بارنگريسته مي شود و اگر چنين زني خانواده نيز داشته باشد، خانواده وي نيز از اين انگ ها و برچسب ها مصون نخواهد بود. وقتي زن در يك خانواده دچار اعتياد مي شود، اركان خانواده خيلي مستعد از هم پاشي مي شود و فرزندان نيز بخصوص دختران خانواده در نتيجه همانند سازي با مادر و مشكلات عاطفي ناشي از مصرف مواد توسط مهربان ترين عضو خانواده دچار انحرافات و مسايل و پيامدهاي جبران ناپذيري مي شوند.

تحقيقات نشان مي دهد كه بيش از ۷۰ درصد مصرف كنندگان زن، تاريخچه اي از آزارها جنسي، فيزيكي، بزهكاري را در زندگي خود ثبت كرده اند.

اما در بعد درمان پيش آگاهي بهتري در زنان نسبت به مردان وجود دارد و اين مساله اميدواري بيشتري در به نتيجه رسيدن اقدامات درماني در زنان معتاد ايجاد مي نمايد؛ البته ترك اعتياد به لحاظ جسماني براي زنان سخت تر است. زنان از نظر روحي از مردان قوي تر و از نظر جسمي ضعيف ترند. آنها حتي به مشكلات روحي خود نيز جنبه جسماني مي دهند و چون در مرحله سم زدايي درد جسماني زياد است، بيشتر از مردان امكان بازگشت به چرخه سوء مصرف مواد و بازگشت به مصرف را دارند؛ اما خطر عود در آنها كمتر است.

بديهي است كاهش عود به فضاي كاهش سوء مصرف مواد، جرم و جنايت و همچنين كاهش رفتارهاي پر خطر مانند تزريق مواد و در نتيجه كنترل بيماري هايي همچو هپاتيت و ايدز در جامعه است. زنان اگر درمان شوند، امكان بازگشت شان به مصرف،بسيار كمتر از مردان است. مي توان گفت در چرخه سوء مصرف و مراحل بازگشت به مصرف براي زنان معتاد مرحله قصد به دليل مشكلات اجتماعي و كمرويي آنان در گرفتن اطلاعات و همچنين مرحله عمل به دليل ضعف هاي جسماني بسيار سخت تر به مردان است. برعكس درمرحله نگهداري، زنان مقاومت بيشتري از مردان نشان مي دهند؛ اما شايد مهمترين مانعي كه در درمان زنان معتاد وجود دارد، بايد در بين باورها و نگرش هاي موجود در جامعه جستجو كرد. گرچه افراد جامعه مي توانند اعتياد را در مردان يك نوع بيماري فرض كنند؛

اما در مورد زنان معتاد شرايط متفاوت است. متاسفانه اغلب افراد اعتياد را در زنان يك موضوع غيراخلاقي و انحراف در نظر مي گيرند، در واقع نگرش هاي اجتماعي منفي موجود در باب رفتار غير اخلاقي زنان معتاد مانعي بزرگ در راه درمان اعتياد در زنان است؛ چرا كه زنان با دروني نمودن نگرش موجود در جامعه مبتني بر اينكه اعتياد در واقع نوعي تزلزل اصول اخلاقي در آنهاست، از درمان خود اجتناب مي نمايند و يا از معرفي خود به عنوان معتاد در انظار و مجامع عمومي شرمسار مي شوند.

ضمن اينكه وابستگي عاطفي به همسران و ممانعت آنها در ترك اعتياد، عدم استقلال مالي و هزينه هاي بالاي درمان اعتياد، فقدان مراكز مخصوص بازپروري معتادان زن از ديگر موانع ترك اعتياد به زنان به حساب مي آيد.

گر چه آمار درستي از وضعيت زنان معتاد تاكنون ارائه نشده اما براساس پژوهش ها، ۶/۹ درصد معتادان كشور را زنان تشكيل مي دهند كه اين آماررو به افزايش است. ناديده گرفتن و مغفول ماندن اعتياد زنان در آينده اي دور عواقب ناگواري را بربدنه اجتماع تحميل خواهد كرد. امروزه در حوزه هاي مختلف همچون پيشگيري، درمان، آموزش، پژوهش، بهداشت رفاه اجتماعي و.... به بحث تفاوت هاي جنسي در برنامه ريزي ها توجه خاص مي شود. در مورد اعتياد نيز بايد از نظر اقدامات پيشگيرانه و درماني زنان به دليل ويژگي هاي خاص جنسيتي نيازمند و خواستار مداخلات اختصاصي، فرهنگي و حمايتي ويژه باشيم. اگر بپذيريم كه زنان نيمي از پيكره يك جامعه و تربيت كننده كل جامعه هستند، ناچاريم به پديده اعتياد زنان توجه جدي نشان داده و اين چشمه را تا آنجا كه هنوز قدرت نگرفته، بخشكانيم. آخر اينكه اعتياد جرم نيست، يك بيماري است؛ بيماري كه زن و مرد هم نمي شناسد.

حرفهایی برای نگفتن

mahdieh-sgh — Sun, 11 May 2008 04:56:51 GMT

چقدر حرف دارم برای گفتن اما انگار به دلم نمی چسبدکه هی می نویسم وپاره می کنم هی تایپ می کنم وپاک می کنم .

حرفهایی که از روز افتتاح سینمابهمن توی دلم مانده .سینمایی که بر خلاف بقیه معتقدم در غربت افتتاح شد وخبرش در هیاهوی انتخابات گم شد .می خواستم بنویسم توصیه شده بودم بروم دایره زنگی را ببینم از ما بخاطر صدای سینما ملت از خیرش گذشتم .ترجیح دادم یک به جای یک فیلم کمیک وپر استعاره یک درام اجتماعی –خانوادگی ببینم .گرچه از تبلیغ بی سروصدا وهنرمندانه مسئولان در ازدواج موقت اصلا خوشم نمی اید اما نمی دانم چرا نتوانستم به همه شخصیت های خاکستری فیلم زن دوم حق دهم راستی که" قانون از عشق موجه تر است ".

می خواستم از آن شب سینما فرهنگ تهران بنویسم که مهمان دوستان شدم تا فیلم 1408 را در ژانر وحشت ببینم – گرچه توصیه مي کنم هیچ وقت با آدمهای رودر بایستی دار فیلم ترسناک نبینید – اما چقدر انجا دلم برای قزوین وغربت سالن های سینمایش تنگ شد .

می خواستم از نا مهربانی ها و از اعتراض ها و بغض ها از خودی های دیروز وغیر خودی های امروز بنویسم اما شاید خودم خیلی هم خودی هم به حساب نیایم .وقتی رفتم مراسم روز اردیبهشت تئاتر قزوین نمی دانم چرا بی ربط بی ربط دلم یاد تالار وحدت وتئاتر شهر افتادم ودستهایی که برای استاد بیضایی وسمندریان نواختیم وانجا چقدر دلم برای همین ادمهای دور وبرم که حتی بضاعت سالن حتی تعدادشان راهم بر نمی تابد تنگ شده بود .چقدر بغضم در آستانه شکستن بود برای همسفر استاد فرخ منش و غربت همسرش در وسط حیاط بهشت صدر ولایحه دیر به تصویب رسیده قطعه هنرمندان ! و....

چقدر حرف دارم برای گفتن اما انگار به دلم نمی چسبد که هی می نویسم وپاره می کنم هی تایپ می کنم وپاک می کنم